Follow

Τηλέφωνο Ιατρείου

2310458344

Διεύθυνση Ιατρείου

Αδριανουπόλεως 55 Θεσσαλονίκη Ελλάδα 55133

©2019 by Kentro Iatrikou Velonismou AcuTherapy. Asteriou Sousana & Hourmouzi Vivetta

6ο Διεπιστημονικό Συμπόσιο Βελονισμού, 9

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 6ου Διεπιστημονικού Συμποσίου Βελονισμού, που έγινε στην Αθήνα στις 9-10 Ιουνίου 2018. Κεντρικό  θέμα του συμποσίου ήταν το στρες.

Η εφαρμογή του βελονισμού στις διαταραχές του στρες, οξύ και χρόνιο, σωματικό ή ψυχικό είναι ίσως η πιο διαδεδομένη ένδειξή του. Σύμφωνα με την σύγχρονη έρευνα, η κεντρική δράση του βελονισμού προκαλεί μείωση της μετάδοσης και της αντίληψης του στρες. 

Στο συνέδριο έγιναν  διαλέξεις και workshop για όλες τις κλινικές εφαρμογές του βελονισμού αλλά και για ότι αφορά τις εξελίξεις στην σύγχρονη έρευνα.

Γιατροί, βιολόγοι, φυσικοί και οι ψυχολόγοι από την Ελλάδα και άλλες χώρες συζήτησαν και ανέλυσαν  τους τρόπους που ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του στρες.  

Παραθέτουμε συνοπτικά μερικές από τις πλέον ενδιαφέρουσες εισηγήσεις.

Στρες, Καθημερινότητα και Γήρανση» – Καθηγητής Γ. Χρούσος

Ο Γεώργιος Χρούσος είναι Καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας και Διευθυντής της Πρώτης Παιδιατρικής Κλινικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ από το 2010 κατέχει την Εδρα της UNESCO στην Εφηβική Ιατρική (UNESCO Chair on Adolescent Health Care.  Σύμφωνα με το Institute of Scientific Information, είναι ένας από τους πιο υψηλά αναφερόμενους επιστήμονες στον κόσμο (ISI highly cited) όχι μόνο στήν Κλινική Ιατρική, αλλά και στήν Βιολογία και Βιοχημεία, και ο υψηλότερα αναφερόμενος κλινικός παιδίατρος ή ενδοκρινολόγος παγκοσμίως.  Ο κ. Χρούσος έχει λάβει πολυάριθμα διεθνή βραβεία για το έργο του. Το 2011 τιμήθηκε με την Διακεκριμμένη Εδρα John Kluge του Κονγκρέσου των ΗΠΑ. Το 2014 τιμήθηκε με το ύψιστο της βραβείο της US Endocrine Society Fred Conrad Koch Award. Είναι εκλεγμένο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής των ΗΠΑ (Ινστιτούτο Ιατρικής), Washington, DC, USA, καί τής Ευρωπαικής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών  (Academia Europaea, London, UK).

 

Από την αρχή της σταδιοδρομίας μου, όρισα ως «στρες» τη διαταραχή στη «δυναμική ισορροπία» ή «ομοιόσταση» ενός πολύπλοκου συστήματος, όπως είναι ο ανθρώπινος οργανισμός ή η ανθρώπινη κοινωνία, ως «στρεσογόνο ερέθισμα» τη δύναμη η οποία προκαλεί τη διαταραχή αυτή, και ως «προσαρμοστική απόκριση» την εσωτερική δύναμη του πολύπλοκου αυτού συστήματος, η οποία επαναφέρει την ομοιόστασή του στο φυσιολογικό επίπεδο. Στην περίπτωση του ανθρώπινου οργανισμού, η προσαρμοστική απόκριση εξυπηρετείται από ένα εξειδικευμένο σύστημα στον εγκέφαλο και στο σώμα, το «σύστημα του στρες», το οποίο ενεργοποιείται για να μας βοηθήσει να αντεπεξέλθουμε το στρες, όταν ένα στρεσογόνο ερέθισμα οποιουδήποτε τύπου υπερβεί ένα συγκεκριμένο ουδό.

Αυτό καθ’αυτό το στρες, όταν αντιμετωπίζεται επιτυχώς είναι ουδέτερο ή ακόμη και επωφελές. Σε αντίθεση, η κατάσταση κατά την οποία η προσαρμοστική απόκριση αποτυγχάνει να επαναφέρει πλήρως την ομοιόσταση κατά το στρες, μπορεί να έχει καταστροφικές επιδράσεις.

 Στα ανθρώπινα όντα, οι κύριες επωφελείς ορμόνες οι οποίες ενεργοποιούνται για να επαναφέρουν την ομοιόσταση, οι καλούμενοι «διαμεσολαβητές της ομοιόστασης ή του στρες», συμπεριλαμβανομένης της κορτικοτροπινοεκλυτικής ορμόνη, της αδρεναλίνης, της νοραδρεναλίνης, της κορτιζόλης και της φλεγμονώδους κυτοκίνης ιντερλευκίνης-6, είναι επιπρόσθετα υπεύθυνες σε ένα σημαντικό βαθμό για τη βλάβη που υφίσταται ο οργανισμός όταν βρίσκεται σε στρες. Αυτοί οι διαμεσολαβητές του στρες όταν δεν εκκρίνονται σωστά μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη φυσιολογία των κυττάρων μας, να προκαλέσουν διαταραχή στη μεταβολική τους δραστηριότητα, να αυξήσουν τη φλεγμονώδη απόκρισή τους και να διεγείρουν τις οξειδωτικές τους λειτουργίες, όλες δυναμικά καταστροφικές μεταβολές, οι οποίες με «μαθηματική ακρίβεια» επιταχύνουν τη γήρανση, προκαλούν ψυχοσωματικά προβλήματα, άγχος, κατάθλιψη, παχυσαρκία, μεταβολικά προβλήματα και οστεοπόρωση, προάγουν την αθηροσκλήρυνση και καρδιαγγειακή νόσο, διαταράσσουν την ανοσία και αυξάνουν την πιθανότητα λοίμωξης και καρκινογένεσης στον οργανισμό.

Το χρόνιο στρες έχει πολλές άλλες καταστροφικές επιδράσεις. Επηρεάζει αρνητικά την αύξηση και την ανάπτυξη του ανθρώπου, τον ύπνο, το συναίσθημα, την οικογενειακή και κοινωνική ζωή, αυξάνει την παραβατική συμπεριφορά, τα βίαια ατυχήματα, την κατάχρηση ουσιών και την εξάρτηση από ουσίες ή συμπεριφορές.

Υπάρχουν μέθοδοι πρόληψης και περιορισμού του στρες, όπως αλλαγές στον τρόπο ζωής, θεραπείες από ειδικούς ψυχικής υγείας, φάρμακα.

Ο βελονισμός είναι μια μέθοδος που ελέγχει με αξιοσημείωτο τρόπο την λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και την παραγωγή των διαμεσολαβητών του στρες, και έχει θέση στην κλινική  αντιμετώπιση του στρες και των προβλημάτων που αυτό συνεπάγεται.

 Το σημαντικότερο συμπέρασμα  είναι ότι εν πολλοίς, η φύση του ανθρώπου δεν είναι πεπρωμένο και η ψυχική και σωματική ανθεκτικότητα στο στρες  είναι εφικτή, αν πραγματικά την επιδιώξουμε.      

 

 

Ο ορισμός και το σύστημα του στρες – Dr Κ. Θεοδωράτου MD, Med Psych. MSc, Πρόεδρος της Icmart, Πρόεδρος του ΕΣΙΒΕ

 «Στρες, επιγενετική και βελονισμός»

Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι το στρες μπορεί να επέμβει επιγενετικά και να προκαλέσει αλλαγές στο ανθρώπινο γονιδίωμα κατά τη διάρκεια της ζωής. Όλες οι μορφές του στρες συνδέονται με αυξημένο οξειδωτικό στρες, μειωμένη δραστικότητα τελομεράσης και μικρότερο μήκος τελομερούς, παράγοντες που συνδέονται με τη γήρανση και την μακροβιότητα των κυττάρων. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα που εκτίθενται σε διαφορετικούς τύπους στρες έχουν παρουσιάσει αλλαγές στο επιγενετικό προφίλ τους και την κατάσταση μεθυλίωσης του DNA τους, άρα βλέπουμε μία αλληλεπίδραση του στρες με το γονιδίωμα. Αυτά τα τροποποιημένα πρότυπα μεθυλίωσης επηρεάζουν την υγεία του ατόμου με ποικίλους τρόπους, και κυρίως αλλάζοντας τη γονιδιακή έκφραση και στη συνέχεια το φαινότυπο και τέλος και τη συμπεριφορά του ατόμου. Αυτές οι τροποποιήσεις μπορούν επίσης να έχουν διαγενετικές επιπτώσεις, να μεταδίδονται μέχρι και τέσσερις γενιές. 

  Για τη διαχείριση του στρες υπάρχουν αρκετές μη φαρμακολογικές θεραπείες. Ο βελονισμός έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως για την αναλγητική και αγχολυτική του δράση. Η κεντρική δράση του βελονισμού διεγείρει το κεντρικό  νευρικό σύστημα και προκαλεί την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών που επηρεάζουν τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς του σώματος, προάγοντας έτσι τη φυσική και συναισθηματική ευημερία και ευεξία.  Ταυτόχρονα η  βελτίωση του συναισθήματος προστατεύει  και από τις βιολογικές επιπτώσεις του στρες στο σύνολο του οργανισμού.

 

 

 

 

 

«Το ψυχολογικό στρες ως συνιστώσα δημιουργίας των μεταβολικών νόσων και η συμβολή του ιατρικού βελονισμού στην απόπειρα θεραπευτικής διαχείρησης του» – Δρ.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ MD, PhD, MRCGP, MEPMA, Dip.

 Στον σύγχρονο κόσμο το 75% έως το 90% των επισκέψεων σε γιατρούς πρωτοβάθμιας περίθαλψης σχετίζονται κατά κάποιο τρόπο με τις δυσμενείς επιπτώσεις του ψυχοκοινωνικού στρες.

   Ο άξονας του στρες πλέον θεωρείται ότι ξεκινά  από τον εγκέφαλο προς τα περιφερικά όργανα του σώματος με την συμμετοχή του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος (Συμπαθητικού –Παρασυμπαθητικού) , του  ανοσοποιητικού συστήματος και του μικροβιώματος. 

Η ψυχοσωματική σύνδεση διενεργείται πλέον όχι μόνον μέσω νευροδιαβιβαστών-ορμονών αλλά και της αμέσου σύνδεσης κυκλωμάτων εγκεφάλου-επινεφριδίων, μυών, λιπώδους ιστού. Επίσης διενεργείται με την υποθαλαμική έναρξη της μεταβολικής φλεγμονής λόγω τοξικού στρες. Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί διαταράσσουν την  εύρυθμη λειτουργία του εντέρου, του δεύτερου εγκεφάλου μας.

Το σύνολο των μικροοργανισμών που φιλοξενεί ο καθένας από εμάς ονομάζεται μικροβίωμα. Το μικροβίωμα  του εντέρου  αποτελεί μια προσωπική ταυτότητα, ένα ιδιαίτερο ατομικό αποτύπωμα, που θα έλεγε κανείς πως είναι μοναδικό. Το στρες μπορεί να απορρυθμίσει  την ισορροπία στο  εντερικό μικροβίωμα και να αλλάξει την διαπερατότητα του εντέρου. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται "δυσβίωση". Η δυσβίωση έχει συνδεθεί με διάφορα προβλήματα υγείας, όπως λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, αλλεργίες, παχυσαρκία, σακχαρώδη διαβήτη και πολλά άλλα.

Το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι η κεντρική λεωφόρος του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος και σχετίζεται με την χαλάρωση. Είναι ένας βασικός δρόμος επικοινωνίας μεταξύ εγκεφάλου και εντέρου. Η διέγερση του πνευμονογαστρικού αποτελεί μια πρωτοποριακή πολλά υποσχόμενη θεραπεία, εγκεκριμένη από τον FDA. Διενεργείται μέσω συσκευής που τοποθετείται χειρουργικά και διεγείρει ηλεκτρικά το πνευμονογαστρικό νεύρο, στέλνοντας  σήματα σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου σας.

Τα τελευταία χρόνια από την έρευνα αποδείχθηκε ότι, αντί της χειρουργικής,  ο βελονισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την  διέγερση του  πνευμονογαστρικού νεύρου,  επιφέροντας  αντιφλεγμονώδη και αντί-στρες αποτελέσματα στο οργανισμό (νεύρο-άνοσο-φλεγμονώδες τόξο). Επομένως έχει θέση στην θεραπευτική των μεταβολικών νόσων.

 

 

 

 

 

«Βελονισμός σε ασθενείς με νεοπλασίες για μείωση του πόνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής» – Paola Poli MD & Carlo Moiraghi MD, Μιλάνο, Ιταλία

Dr. Paola Poli MD , Πρόεδρος της AGOM (Acupuncture in the World), Καθηγήτρια βελονισμού, taijiquan και qigong ALMA (Ένωση Ιατρών Βελονιστών Λομβαρδίας) και FISTQ ( Ιταλική Ομοσπονδία Tuina και Qigong) , Ταμίας FISTQ, Πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της FISA (Ιταλική Ομοσπονδία εταιριών βελονισμού), Μέλος της Επιτροπής Μη- Κλασσικης Ιατρικής του Συμβουλίου Ιατρών Μιλάνου

Η  παρούσα ογκολογική μελέτη της ALMA AGOM (Acupuncture in the World)  αφορά ασθενείς σε οποιοδήποτε στάδιο καρκίνου, με ή χωρίς μεταστάσεις, και χωρίς  παρεμβάσεις στο θεραπευτικό πρωτόκολλο (χημειοθεραπείες-ακτινοθεραπείες) που εφαρμόζεται  από ιατρούς της κλασσικής δυτικής ιατρικής. Οι θεραπείες βελονισμού στο εξωτερικό ογκολογικό ιατρείο προστίθενται στη θεραπεία που ήδη ακολουθούν οι ασθενείς,  συμπληρώνοντάς την και όχι αντικαθιστώντας την.

ΥΛΙΚΟ- ΜΕΘΟΔΟΣ

  Μελετήθηκαν είκοσι ασθενείς με καρκίνο, 12 γυναίκες, 8 άνδρες, μέσος όρος ηλικίας 58( 41-76), από τους οποίους: έξι  βρισκόταν σε αρχικό στάδιο καρκίνου,  ένας με υποτροπή καρκίνου,   δεκατρείς  με μεταστάσεις.  Οι ασθενείς δεν άλλαξαν/διέκοψαν τις χημειοθεραπείες-ακτινοθεραπείες.  Κάθε ασθενής έκανε 12 συνεδρίες βελονισμού, με ρυθμό μια φορά την εβδομάδα.  Κάθε ασθενής συμπλήρωνε μηνιαίως    ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση του πόνου και της ποιότητας της ζωής.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Σε όλους τους ασθενείς που πήραν μέρος στην μελέτη, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην ανακούφιση του πόνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής έπειτα από τέσσερις εβδομάδες θεραπείας με βελονισμό  . Η βελτίωση σταθεροποιήθηκε και  ενισχύθηκε τους επόμενους μήνες. Λόγω της ευεργετικής δράσης της θεραπείας , όλοι οι ασθενείς συνέχισαν να κάνουν εβδομαδιαίες συνεδρίες βελονισμού και μετά το τέλος της επιστημονικής έρευνας,  μέχρι και  2 χρόνια μετά.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η αποτελεσματικότητα,  η ταχύτητα δράσης και  η απουσία παρενεργειών καθιστούν το βελονισμό μια πολύτιμη συμπληρωματική θεραπεία, που πρέπει να προσφέρεται σε ασθενείς με καρκίνο σε κάθε στάδιο, ακόμη και μεταστατικό.